Στην εφημερίδα “Shqip” δημοσιεύτηκαν τα πιο πετυχυμένα άρθρα της δημοσιογραφίας μου. Το άρθρο μου σχετικά με το σκάνδαλο των οστών των Ελλήνων πεσόντων στον πόλεμο κατά της φασιστικής Ιταλίας στην Κοσίνα της Πρεμετής, την δημόσια αντιπαράθεση με τους κορυφαίους της αλβανικής δημοσιογραφίας στη χώρα σχετικά με τις προσπάθειες για την άρνηση της πραγματικής ιστορίας των τριών σημαντικών βυζαντινών ναών ανεγερμένων στα ερείπια μιας αρχαίας ελληνικής πόλης της Μέλιανης, που καταστράφηκαν για να μετατραπούν σε τεκε και την μετατροπή, το 2006 με πρωτοβουλία της αμερικανικής Πρεσβείας στα Τίρανα, σε κέντρο της μουσουλμανικής διανόησης του νότου, το άρθρο για την ουσία τυου αλβανικού εθνικισμού ως ανθελληνισμός, που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, αποτελούν στιγμές που δεν μιλούν μόνο για δημοσιογραφία, αλλά για θέσεις που ξεπερνούν έναν διανοούμενο ελληνικη΄ς καταγωγής στην αλβανική νοοτροπία. Στην περίπτωση του Τεκέ της Μέλιανης το πρόγραμμα της αμερικανικής πρεσβείας ακυρώθηκε, αλλά και προσβλήθηκε στα σοβαρά το ταμπού που παραποιούσε την πραγματικότητα της διαθρησκευτικής συνύπαρξης στις περιοχές αυτές. Η προσέγγιση του αλβανικού εθνικισμού ως ανθελληνισμός ήταν η πρώτη δημόσια τοποθέτηση που έφερνε στο κέντρο της προσοχής την επαναδραστηριοποίηση των πολιτικών στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και της τουρκικής επιροής.
Επίσης, στο επίκεντρο ήταν και τα θέματα των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα, αλλά και ο σεβασμός των δικαιωμάτων του Ελληνισμού της Αλβανίας, αντιμετωπίζοντάς τα περισσότερο από την οπτική της πολιτικής κατάχρησης από πλευράς της ηγεσίας του ΚΕΑΔ.
Συνολικά δημοσιεύτηκαν 28 άρθρα σε 86 σελίδες αό τον Ιούνιο του 2006 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2010, όσο ήταν σχεδόν και η δρόσα ζωή της εφημερίδας.
